آی دنیا
در پیِ مهربانی و صمیمیتِ نابها
طلبکارِ رفیقیم و اعتماد و مهرها
شاهدِ نمِ باران و رقصِ برگِ زردها
حسرتِ دیدارها و گفتوگوهایِ بیریا
اسیرِ دنیایِ مجازی و تکرنگِ شب و روزها
چه خوش باشیم با یادِ آن سالیانِ راستین
با خانههایِ گِلی و سفرههایِ پرزحمتشان
و آن آژیرِ خطر، به رنگِ سرخ و سپید
که در خاطره، اکنون شده است یک نوایِ غریب
چه دلخوشیم اما به مرورِ خاطراتِ آن سالها
برچسب:
نویسنده: سجاد موسویپور